آرامگاه من:گزیده ی اشعار

دل درد یا درد دل،

راستی که چه فرقی میکنه،

وقتی هیچ کس نیست به دادت برسه؟

هر پرواز کسی از کسان مرا با خود برد

                                             و هر فرود....

                                                       تنها بازگشتی بود

                                                                             برای بردن دیگران...

میتوانید برای دریافت پوستر با کیفیت بهتر از این اینک استفاده کنید:

لینک

گفتم که بارانی مپوشید و خود پوشیدم

گفتم که دروغ مگویید و خود گفتم

گفتم که عاشق مشوید و خود بودم

حال از که میگریزم؟

من خود کثیف ترین انسان روی زمینم...

مادرت تنها بود

و پر از خوشحالی

که تو بر میگردی...

مادرت میخندید

تلفن جیغ کشید

تلفن را برداشت

یک نفر گفت به او

پسرت رفت به اعماق اساطیر زمین

همه جا ساکت شد...

مادرت چشم به راه

منتظر ماند که تو برگردی...

تقدیم به تمام مادران داغ دیده ی ایران زمین.

ستاره ها که مرده اند،دگر کسی ستاره نیست

دگر دی این شب سیه،امید بر شراره نیست

ستاره ها فنا شدند که ره نشان ما دهند

ولی چه سود فهم ما به حد این اشاره نیست